در كل اينترنت
در اين وبلاگ
میان صفحات فارسی

" dir="ltr" size="20">

رسائل (حوزوی)انصارنیوزسایت حوزهخبرگزاری فارسطاهرنیوزتالارهای گفتمان کشف الیقین دلدادگیسایت آگهیراناحمدی نژادقصه گو عصرظهوروبلاگ فضیلت و آزادی اندیشه قم (حوزه علمیه قم)محاکمه (ادیان ومذاهب)حوزه نیوزیادخوبانبانک مقالاتبازماندگان:: حوزه::

ي: ديدارهاي مردمي رئيس جمهور يك اتفاق فوق العاده است ۱۶ مهر ۱۳۸۵          كد خبر :6915
مدير مسئول روزنامه كيهان تأكيد كرد: با اين كه هنوز نزديك به يك سال بيشتر از سفرهاي استاني رئيس جمهور نمي گذرد ولي آثار اين سفرها را مي توان به وضوح در همه جا ديد. شريعتمداري با بيان اين كه همه كارها يك شبه درست نمي شود، تصريح كرد: ممكن است همه تصميمات و وعده هاي دولت در شهرها در يك زمان كوتاه محقق نشود اما مهم اين است كه در اين مسير قدم برداشته شود   شريعتمداري: ديدارهاي مردمي رئيس جمهور يك اتفاق فوق العاده است مدير مسئول روزنامه كيهان تأكيد كرد: ديدارهاي مردمي رئيس جمهور يك اتفاق فوق العاده و پربركت است. «حسين شريعتمداري» مدير مسئول روزنامه كيهان كه در محل ديدار رئيس جمهور با مردم دماوند حاضر شده بود، در گفت وگو با خبرگزاري فارس اظهار داشت: ديدارهاي مردمي دكتر احمدي نژاد با حجم گسترده و ويژگي هاي خاص خود همچون تماس گسترده و جمع آوري خواسته ها و نظرات مردم و پاسخگويي به نامه ها يك اتفاق فوق العاده جديد و پربركت است. وي افزود: با اين كه هنوز نزديك به يك سال بيشتر از سفرهاي استاني رئيس جمهور نمي گذرد ولي آثار اين سفرها را مي توان به وضوح در همه جا ديد. شريعتمداري با بيان اين كه همه كارها يك شبه درست نمي شود، تصريح كرد: ممكن است همه تصميمات و وعده هاي دولت در شهرها در يك زمان كوتاه محقق نشود اما مهم اين است كه در اين مسير قدم برداشته شود يادداشتها

 

پذیرش قطعنامه با تصمیم مسئولان سیاسی و نظامی كشور بود

گفتگو با دکتر محسن رضایی

اگرچه خستگی كار روزانه از چهره رضایی به خوبی نمایان بود اما این خستگی باعث نشده بود كه از دقت او برای پاسخگویی به سوالات ما كم كند. فرق او با سایرین در آن است كه پیرامون مسائل جنگ 8ساله روان و قابل فهم صحبت می‌كند. 
   
 متن این گفتگو به شرح ذیل است:
**: اگر جنگ تحمیلی اتفاق نمی‏افتاد، وضعیت امروز انقلاب اسلامی ایران را چگونه ارزیابی می‌كردید؟ آیا بدون جنگ به اهداف عالیه خود رسیده بودیم یا اینكه تحمیل جنگ باعث بقا و تداوم انقلاب اسلامی شد؟

دكتر رضایی: این سوال دو پاسخ دارد، یكی اینكه اگر جنگ و حوادث ماقبل آن اتفاق نمی‏افتاد چه وضعیتی داشتیم و دیگر اینكه اگر جنگ رخ نمی‏داد ولی حوادث ماقبل آن اتفاق می‌افتاد وضعیت ما چگونه بود، چون قبل از اینكه جنگ در 31 شهریور 1359 شروع شود یك جنگ ماقبل از جنگ وجود داشته كه از همان پیروزی انقلاب شروع شد و اوج آن از ابتدای سال 59 تا 31 شهریور همان سال یعنی در مدت شش ماهه اول سال بود. ارتش عراق در این مدت به بعضی از پاسگاه‌ها‌ی مرزی حمله كرده و تعدادی از آنها را گرفته بود. در همین مدت به ارتفاعات استراتژیك میمك حمله كرد و آنجا را گرفت و حتی در بغداد اعلام جشن كرد و 20-30 گلوله توپ هم برای شادی شلیك كرد. این وضعیت ادامه داشت تا اینكه رسیدیم به 31 شهریور 1359.
واقعیت این است كه قبل از شروع جنگ 8ساله یك جنگ شدیدی بین ما و ارتش عراق وجود داشته و اگر جنگ تحمیلی اتفاق نمی‏افتاد همین امروز از آن حوادث به عنوان یك چالش، تنش و جنگ جدی میان ایران و عراق یاد می‌شد و در تاریخ هم می‌ماند. اما حالا برگردیم به آن نكته اصلی كه پاسخ سوال شماست.
این جنگ برای كشور ما، هم خساراتی به وجود آورد و هم دستاوردهایی داشت. خسارات جنگ عبارت از این بود كه بخشی از اقتصاد ملی ما را مورد آسیب قرار داد. تعداد زیادی از مردم ما به شهادت رسیدند تعداد زیادی مجروح و جانباز شدند و مردم مشكلات فراوانی را در طول جنگ متحمل شدند. ولی جنگ دستاوردهایی هم داشت كه بسیار مهم بودند. اولینش این بود كه ایران اعتماد به نفس و اقتدار ملی خود را كه در دوران پهلوی و كلا 200سال پیش از آن از دست داده بود، به دست آورد. چه اینكه جنگ ایران و عراق اولین جنگ در 200سال اخیر بود كه ایران در آن پیروز می‌شد؛ یعنی در تمام جنگ‌ها‌ی پیش از آن شكست خورده بود. مسئله دوم این بود كه ارتش و نیروهای مسلح ایران در طول جنگ تحمیلی به طور واقعی شكل گرفتند و مجهز شدند. دستاورد سوم هم این بود كه ایران در سطح روابط بین الملل و مناسبات دیپلماتیك، جایگاه واقعی خودش را پیدا كرد و عملا دوستان و دشمنان ما متوجه این واقعیت شدند. تجارب خوبی به دست آوردیم و سیاست خارجی خودمان را توانستیم به نحوی واقعی تر و جدی تر، سازماندهی كنیم. مسئله آخر هم رشد ارزشها و مسائل معنوی و فرهنگی در جامعه ما بود.خلاصه اینكه دفاع مقدس اگرچه برای ما با هزینه‌ها‌ و آسیب‌ها‌یی همراه بود ولی ارزش‌های فرهنگی و معنویات را در كشور رشد داد.

* اگر جنگ ایران و عراق جنگ دو دولت بود، سرنوشت آن چگونه رقم می‌خورد؟ به اعتقاد برخی كارشناسان یكی از هنرهای امام راحل این بود كه جنگ تحمیلی را تبدیل به دفاع ملی كرد و از دل آن نیروی بسیج شكوفا شد...

- سال اول جنگ سال جنگ بین دو دولت بود یعنی ایران با نیروهای رسمی و دولتی، با ارتش بعث عراق می‌جنگید و این تا شهریور 1360 و قبل از عملیات ثامن الائمه جریان داشت به همین دلیل هم ایران هیچ موفقیتی در این یك سال نداشت. با اینكه چهارحمله بزرگ از طرف ایران انجام شد ولی هر چهارتای آن با شكست روبرو شد. تمام پیروزیهای ایران از سال دوم جنگ بود و آن زمانی بود كه مردم وارد جنگ شدند.بنابراین زمانی كه مردم وارد عرصه نبرد شدند، پیروزیها هم شروع شد. پس می‌توانیم نتیجه بگیریم كه اگر دفاع، مردمی نمی‏شد، و اگر مردم در صحنه دفاع، مشاركت جدی نمی‏كردند، تا امروز هم جنگ ادامه پیدا می‌كرد و ایران نمی‏توانست سرزمین‌هایش را آزاد كند.

* یكی از بحث‌ها‌ی مطرح در میان مردم پیرامون دفاع مقدس، پایان جنگ در سال دوم است. به نظر شما قبول آتش بس در آن مرحله به معنای پایان جنگ بود و یا اینكه صدام در حقیقت می‌خواست قدرت و توانایی خودش را منسجم كند و تجاوزی دوباره داشته باشد؟

- مسئله آتش بس از همان روزهای اول جنگ مطرح شد. روز چهارم یا پنجم بود كه صدام به رغم تصرف مناطق قابل توجهی از ایران، گفت كه یك طرفه اعلام آتش بس می‌كنم... دوباره یكی دو ماه بعد از آن این مسئله را مطرح كرد. منظور صدام از آتش بس این بود كه نیروهای نظامی در هر منطقه ای كه هستند در همانجا بمانند. صدام حتی در وضعیت پیشروی هم آتش بس را مطرح می‌كرد، با اینكه ایران اصلا آماده حمله نبود.
بعد هم كه ایران آماده حمله شد و با حملات سنگین سرزمین‌ها‌یش را آزاد كرد باز هم صدام صحبت از آتش بس را به میان آورد و لذا منظور صدام از آتش بس هیچ وقت این نبود كه ما به یك صلح واقعی برسیم و مرزهای بین المللی به رسمیت شناخته شود و در حقیقت 2 كشور با 2 ملت در كنار هم زندگی كنند. او به دنبال یك سری اهداف استعماری بود كه برای رسیدن به آنها مأمور شده بود و در حقیقت بحث آتش بس برای او یك جنبه تبلیغاتی داشت. نكته دوم این است كه آتش بس پایان جنگ نیست بلكه صلح پایان جنگ است. فرق آتش بس با صلح این است كه در آتش بس، دو نیرو برای مدتی بین هم تبادل آتش نمی‏كنند ولی هر لحظه ممكن است كه آتش بس لغو شده و جنگ شروع شود؛ مثل سوریه و اسراییل كه چهل سال است بین آنها آتش بس برقرار است ولی در این مدت چهار بار با هم جنگیده اند.
آمریكایی‌ها‌ به دنبال آتش بس بودند و نمی‏خواستند صلح برقرار شود به همین دلیل راه صلح را بسته بودند و راه آتش بس را همیشه باز می‌كردند. اگر ایران در آن مقطع آتش بس را می‌پذیرفت عملا جنگ ایران و عراق به یك جنگ 30-40 ساله تبدیل می‌شد و تا امروز ما با مسئله صدام مشكل داشتیم، یعنی تا امروز در حال آتش بس بودیم و به صلحی نمی‏رسیدیم. ایران كه بعد از آزادسازی خرمشهر، جنگ را به داخل خاك عراق كشاند، تصمیم داشت كه با فشار نظامی، طرف مقابل را وادار به صلح كند، بنابراین جنگ بعد از آزادسازی خرمشهر برای كسب صلح بود لذا قطعنامه 598 كه پنج سال بعد از آزادسازی خرمشهر صادر شد، حال و هوای صلح را دارد، اگرچه ابهاماتی در آن وجود داشت. لذا پنج سال پس از آزاد سازی خرمشهر، اولین پیشنهاد صلح به ایران ارائه شد و تا آن موقع فقط آتش بس مطرح بود.

*آقای دكتر! كشور در مدت هشت ساله جنگ از حیث داخلی و بین المللی چگونه مدیریت شد؟

_ از نظر بین المللی كه ما كاملا محاصره بودیم. اولا در محاصره اقتصادی بودیم و ثانیا ما را در انزوای سیاسی قرار داده بودند. آمریكا و شوروری هم در این جهت با هم متحد شده بودند و هم پیمانانشان هم آنها را همراهی می‌كردند. تلاش ایران در این زمینه این بود كه از انزوا خارج شود. عملیات‌ها‌ی موفقی كه داشتیم باعث شد كه رویكرد دنیا نسبت به ما تغییراتی داشته باشد. ابتدا كشورهایی مثل سوریه، لیبی، كره شمالی و.... وارد فاز حمایت از ما شدند و بعد از‌ آن هم كم -كم كنفرانس غیرمتعهدها به سمت ما متمایل شد و بعد كشورهای اروپایی به سمت ما تمایلاتی نشان دادند ولی همچنان آمریكایی‌ها‌ تا آخرین لحظه سعی می‌كردند كه از یك اجماع جهانی به نفع ما جلوگیری كنند و البته خیلی كارشكنی هم كردند.
در داخل انسجام ملی ما بعد از سقوط بنی صدر بسیار بالا رفت یعنی همه جناح‌ها‌ی سیاسی با هم متحد شدند؛ همه اقوام ایرانی در جنگ شركت كردند به نحوی كه هیچ قومی نداریم كه در جنگ شركت نكرده باشد. از نظر اقتصادی با اینكه ما،هم تحریم بودیم و هم ذخایر ارزی ما را در آمریكا بلوكه كرده بودند و هم نفتمان قیمت چندانی نداشت، مردم مشكلات جنگ را تحمل كردند و تقریبا نگرانی عمده ای در داخل كشور نداشتیم. در یك جمله می‌شود گفت كه رهبری قاطع امام راحل و پیروزی‌ها‌ی ما در جنگ و وفاداری مردم به انقلاب و كشور خودشان باعث شد كه ما از یك انسجام خوبی در دوران جنگ در داخل كشور برخوردار باشیم.

* تأثیر تحولات و رخدادهای داخلی و بین المللی در مناطق عملیاتی و جنگی چگونه بود؟

_ تحولات داخلی خیلی موثر بود یعنی به محض اینكه احساس یك اختلاف سیاسی می‌شد در اعزام نیروی ما اثر خودش را می‌گذاشت. و بالعكس وقتی كه وحدت بیشتر می‌شد اعزام نیرو به جنگ هم بیشتر می‌شد. در رابطه با مسائل خارجی، خیلی تأثیر جدی ای احساس نمی‏كردیم. خصوصا از نظر اعزام نیرو. ولی از نظر اقتصادی و تكنولوژی خیلی موثر بود. یعنی تحولات بین المللی كه باعث می‌شد ما را تحریم كنند یا اینكه از واردات كالاهای صنعتی جلوگیری كنند در جنگ اثر می‌گذاشت.

* در زمینه تأثیر تحولات داخلی كه فرمودید می‌شود به صورت مشخص به مواردی اشاره كنید...
_ مثلا در سال اول جنگ كه اختلافات بنی صدر و شورای انقلاب و مجلس و قوه قضاییه بالا گرفت به شدت از اعزام نیرو به جبهه‌ها‌ كاسته شد و وضع ابهام آمیزی در جنگ پیدا شد. یا در زمان اواخر جنگ كه بحث آقای منتظری پیش آمد باز مشكلاتی به وجود آمد و یا اختلافاتی كه بعضا در مدت كوتاهی شكل می‌گرفت در اعزام نیرو موثر بود.

* تأثیر دفاع مقدس و جنگ 8 ساله در تأثیر بر فاكتورهای نظامی دنیا چگونه بود؟

_ اولین تأثیری كه دفاع مقدس بر روابط بین الملل گذاشت این بود كه ایران اولین كشور مستقلی شد كه به دور از جهان دو قطبی یك رفتار و رویه متفاوتی در روابط بین الملل شكل داد. یعنی قبل از پیروزی انقلاب و دفاع مقدس همه رفتارهای بین المللی یا از تفكر شوروی تبعیت می‌كردند و یا به تفكر و سیاست‌ها‌ی آمریكا چشم داشتند. ایران اولین كشوری بود كه رفتار و روش جدیدی را در سطح روابط بین الملل شكل داد.
البته اگر ایران پیروز نمی‏شد و سرزمین‌ها‌یش را آزاد نمی‏كرد نمی‏توانست چنین خواسته ای را اعمال كند و خواسته خودش را تحمیل كند. درحقیقت ایران اولین كشور جهان سومی است كه مشابه تأثیری كه قدرت‌ها‌ی بین المللی در سطح جهان و شورای امنیت سازمان ملل به وجود می‌آوردند ایجاد كرد. مسئله دوم این بود كه دفاع مقدس به ملتها اعتماد به نفس داد كه می‌شود ایستاد. بدون شك انتفاضه فلسطین و مقاومت لبنان ریشه در حادثه جنگ دارد و بسیاری از كشورهای دیگر احساس كردند كه می‌توانند روی پای خودشان بایستند و ملتها احساس كردند كه می‌شود ایستادگی كرد.
كلا دفاع مقدس یك تفكر جدیدی را در دنیا به وجودآورد كه می‌شود خارج از نظام دوقطبی هم زندگی كرد. البته ابتدا باور این واقعیت خیلی سخت بود ولی بعدها كه جلوتر آمدیم و فروپاشی شوروی صورت گرفت این ایده بیشتر تقویت شد. بنابراین دفاع مقدس هم در داخل ایران تأثیر داشت و هم بر روی ملتها اثر گذاشت و هم روابط بین الملل را متحول كرد.

*‌آیا تجارب و دستاوردهای دوران دفاع مقدس در قالب دروس تدوین شده در سطح دانشگاه‌ها‌ی داخل و خارج تدریس می‌شود یا خیر؟

_ در دانشگاه‌ها‌ی نیروهای مسلح، این تجارب به صورت مناسب تدریس می‌شود اگرچه هنوز ظرفیت‌ها‌ی بسیار زیادی هست كه تدوین نشده. ولی در دانشگاه‌ها‌ی خارج هنوز انتقال تجربه صورت نگرفته اما بین ایران و ملت‌ها‌ی دیگر مثل لبنانی‌ها‌، عراقی‌ها‌، افغانی‌ها‌ و اهالی بوسنی هرزگوین این تجارب به صورت ارتباطات غیردانشگاهی و ارتباطات آموزشی در قالب آموزش‌ها‌ی نظامی منتقل شده. نوع نبردی كه حزب الله لبنان به آن عمل می‌كند مشابه همان نوع جنگی است كه رزمندگان ما با ارتش عراق انجام دادند و در حقیقت این تجارب به آنجا منتقل شد، به جبهه شمال افغانستان منتقل شد به سپاه بدر عراق منتقل شد...

* برخی معتقدند كه پذیرش قطعنامه 598 در سال 1367 به علت برخی مشكلات اقتصادی بود، بعضی هم اعتقاد دارند كه علت اصلی آن كمبود نیروهای رزمی در جبهه‌ها‌ی نبرد بود. تحلیل شما در این زمینه چیست و نقش خودتان در این جریان چگونه بود؟

_ حضرت امام در پیامی كه برای مسئولین كشور فرستادند به همه این عوامل اشاره كردند. اشاره كردند كه در آمار اقتصادی آقای نخست وزیر، نشانه‌ها‌ی ضعف اقتصادی پیداست. وزیر ارشاد هم صحبت از كمبود اعزام نیرو به جبهه می‌كنند. فرماندهان نظامی هم خواسته‌ها‌یی دارند و من هم از آنجایی كه به این آقایان اطمینان و اعتقاد دارم تصمیم می‌گیرم كه قطعنامه را بپذیرم. بنابراین در پذیرش قطعنامه هم مسائل اقتصادی سهیم بود و هم مسائل نظامی و اجتماعی مثل اعزام نیرو به جبهه...
این تصمیم گیری را هم حضرت امام براساس نامه‌ها‌یی كه مسئولین برای ایشان نوشته بودند انجام داد. از جمله كسانی كه نامه نوشته بودند من بودم. البته من نامه‌ام را برای حضرت امام ننوشتم بلكه برای مسئولان كشور نوشتم و به آنها گفتم كه اگر می‌خواهید ما جنگ را سریعتر به پیش ببریم لازمه اش این است كه امكانات تسلیحاتی و مالی بیشتری در اختیار جبهه قرار بگیرد.

* یعنی نقش شما در همان نامه ای كه نوشتید محدود می‌شد؟

_ بله. مسئولین به علاوه نامه خودشان نامه من را هم خدمت حضرت امام دادند و از مجموع آنها تصمیم حضرت امام برای قبول قطعنامه شكل گرفت.

*آقای دكتر! تأثیر دفاع مقدس را بر رویارویی اخیر حزب الله لبنان با رژیم صهیونیستی چگونه ارزیابی می‌كنید؟

_ دو تأثیر مشخص را می‌شود در این زمینه بررسی كرد. یكی روحیات و معنویات رزمندگان ما كه به برادران حزب الله لبنان منتقل شده به صورتی كه همان روابط انسانی ما در زمان جنگ بین آنها وجود داشت و همان اعتماد، همان برادری و همان روحیه شهادت طلبی....
تأثیر دیگر هم در زمینه تاكتیك‌ها‌ی رزمی و اصول و قواعد دفاعی است كه به آنها آموزش داده شده. این دو عامل به نظر من در موفقیت نیروهای حزب الله موثر بوده است.

* بحث آموزش‌ها‌ی نظامی و تاكتیكی خیلی روشن است ولی در زمینه روحیه و معنویات زمان جنگ با توجه به بعد مكانی و جغرافیایی چگونه این انتقال انجام گرفته؟

_ ما در سال1362 نیروهایی را برای آموزش به لبنان اعزام كردیم. نیروهای ما كه حتی در حد فرماندهان عالیرتبه سپاه هم بودند در همان شرایط كه خرمشهر آزاد شده بود برای آزادسازی بیروت به لبنان رفتند تا لبنانی‌ها‌ را آموزش دهند. یعنی همزمان با همان دوران جنگ، آن روحیات مدنظر به آنها منتقل شد و چون حزب اللهی‌ها‌ در یك حالت جهادی تا امروز مانده اند و فضا، فضای جهادی است آن فرهنگ را هم حفظ كرده اند؛ در حالی كه در ایران چون فضا، فضای صلح و غیرجنگی است ممكن است این روحیه در برخی افراد تضعیف شده باشد اما در آنجا به دلیل وجود جو جهادی و دفاع از سرزمینشان آن ارزشها را حفظ كرده اند.

* باتوجه به اینكه ما در حال حاضر در وضعیت صلح كامل نیستیم و هرلحظه ممكن است مورد تهدیداتی قرار بگیریم فكر نمی‏كنید كه حفظ این روحیات باید جزو اولویت‌ها‌ی ما جهت برخورداری از امنیت پایدار باشد؟

_ من معتقدم مهمتر از توپ و تانك و موشك، آن چیزی كه باعث موفقیت ما در رویایی با دشمنان و تهدیدات جهانی می‌شود حفظ روحیه جهادی و شهادت طلبی است.

*آقای دكتر! حافظه قوی شما در یادآوری خاطرات ما را مجاب می‌كند كه درخواست كنیم یكی از ناگفته‌های جنگ را در این گفت و گو به مخاطبین خبرگزاری فارس هدیه كنید...

- یكی از مطالب ناگفته مربوط به دوران حضرت امام است و نحوه برخورد ایشان. ظاهر كار این است كه همه مسائل جنگ توسط حضرت امام تصمیم گیری می‌شد؛ البته همین طور هم بود و هروقت كه ایشان تصمیمی می‌گرفتند همان تصمیم اجرا می‌شد ولی امام با وجود قدرت و عظمتی كه داشت معمولا سعی می‌كرد كه در حد و قواره ظرفیت مسئولان كشور حركت كند و جلوتر از توانایی آنها نباشد. یكی از آن حوادث هم بحث ناوهای آمریكا بود كه به خلیج فارس آمده بودند تا كشتی‌ها‌ی كویتی را اسكورت كنند. لذا ما با این محدودیت مواجه شدیم كه عراق می‌آمد و كشتی‌ها‌ی ما را می‌زد و ما كه قبلا مقابله به مثل می‌كردیم با وجود ناوهای آمریكایی دیگر توان مقابله به مثل نداشتیم. لذا مسئولین كشور به خدمت امام رسیدند و گفتند كه ناوهای آمریكایی قصد عبور از تنگه هرمز را دارند تا به سواحل كویت بروند و كشتی‌ها‌ی كویتی و عراقی را اسكورت و حفاظت كنند... تكلیف چیست؟
حضرت امام به مسئولین كشور گفتند كه اگر من جای شما بودم، اولین ناو آمریكایی را با آر پی جی می‌زدم! بعد مسئولین سیاسی گفتند كه شما رهبر ما هستید اگر دستور بدهید ما می‌رویم و آنها را می‌زنیم؛ ولی امام فرمود: نه، من نمی‏خواهم كاری را به شما تحمیل كنم. خودتان بروید و درباره این موضوع تصمیم بگیرد...
مسئولین هم رفتند و تصمیم گرفتند كه درگیر نشویم ولی از یك طریق غیبی، اقدامی شد كه این ناوها نرسیده به ساحل كویت روی مین رفتند. وقتی كه ناوهای آمریكایی با مین برخورد كردند، وضعیت خاصی در غرب شكل گرفت كه چه كسی جرأت كرده ناو آمریكا را بزند. آمریكایی‌ها‌ در ابتدا فكر می‌كردند كه كار شوروی بوده و برای همین یك چالش جدی بین آمریكا و شوروی در جنگ به وجود آمد. بعدها فهمیدند كه كار شوروی‌ها‌ نبوده و دستی غیبی این مین‌ها‌ی دست ساز را سر راه ناوها گذاشته. مهم این بود كه چگونه مین‌ها‌ در اعماق خلیج فارس كاشته شده بود كه آمریكایی‌ها‌ با مدرنترین وسائل ردیابی الكترونیكی نتوانسته بودند نه كاشتن مین را ببینند و نه اینكه آن را پیدا و خنثی كنند و این جریان یكی از جعبه سیاه‌ها‌یی است كه آمریكا هنوز هم نتوانسته در آن را باز كند.

منبع: خبرگزاری فارس

گام‌ها‌ی موفق یک دیپلماسی

آن روز که محمود احمدی نژاد برای رقابت‌ها‌ی انتخاباتی ریاست جمهوری نهم پا به این عرصه نهاد، عده ای از اصولگرایان تحت عنوان " ممانعت از روی مصلحت اندیشی" و کسانی دیگر در گروه‌ها‌ی سیاسی رقیب با عنوان " تخریب به واسطه عدم کارآمدی در دیپلماسی و اهمیت سیاست خارجی" با وی مواجهه نمودند، مهمترین موضوعی که تا واپسین روزهای انتخابات ریاست جمهوری، موضوع تخریب کاندیداهای رقیب محمود احمدی نژاد بود، عدم توانایی وی برای حضور در صحنه سیاست خارجی و چگونگی مدیریت موضوعاتی چون "حل منازعه هسته ای" بود. اوج این تخریب و عدم درک توان سیاسی احمدی نژاد، در مرحله دوم انتخابات اتفاق افتاد، آنجایی که رقیب دکتر احمدی نژاد از سوی طرفدارانش به عنوان یگانه راه نجات ایران از بن بست‌ها‌ی کنونی به ویژه در حوزه سیاست خارجی نامیده می‏شد.
اینک بیش از یکسال از پیروزی احمدی نژاد می‏گذرد، آنچه آشکار است شکل گیری رویکردی نو با بازگشتی واقعی به خواسته‌ها‌ی انقلاب اسلامی است.
یک دیپلماسی مریض با ویروس مضر و خطرناک " دلهره و ترس"، ناکارآمد و نارسا، همواره ما را در مواجهه با چالش‌ها‌یی که دشمنان و مخالفان ایجاد می‏کردند - علی رغم استقامت سایر بخش‌ها‌ی نظام – وادار به انفعال و عقب نشینی می‏نمود.
پرونده هسته ای ایران در سخت ترین شرایط خود قرار داشت و تعامل سیاست خارجی ما با اروپا نیز به بن بست انجامیده بود.
اما دولت نهم در چنین شرایطی و علی رغم تبلیغات منفی داخلی و تأثیرپذیری این تبلیغات در خارج از کشور، ابتکار عمل در حوزه سیاست خارجی را به دست گرفت. اما رئیس جمهور احمدی نژاد با چه نگاهی و با چه رویکردی یک دیپلماسی منفعلانه را به یک دیپلماسی شجاعانه بدون الحاق نمودن هزینه‌ها‌ی سنگین تبدیل نمود؟
1- رئیس جمهور ایران، چون یک فرد کاملاً معتقد و مذهبی است و به وعده‌ها‌ی الهی ایمان دارد و با الهام از آیات قرآنی و حیات معصومین (ع) و نگاه عمیق اسلامی و شیعی، دریافته بود که ضعف حلقه‌ها‌ی دشمن به لحاظ روانی و انسانی چه می‏تواند باشد، دکتر احمدی نژاد با اعتقاد کامل به نقش "ایمان" ترس و واهمه را از اقدامات دشمن، مفروض خود برای ابتکارات دیپلماتیک به کار نبرد و عزم و اراده را به همراه عقلانیت دینی، شاخص تأثیرگذار دیپلماسی انقلابی معین کرد.
2- با این اعتقاد، دولت نهم عنصر مقاومت و تدبیر را راه حل برون رفت از شرایط پیچیده دیپلماتیک به کار گرفت، احمدی نژاد، تنها به مواضع ساختارشکن و شجاعانه اکتفا ننمود بلکه این مواضع را در یک منظومه هدفمند گنجانید و تدبیر را چاشنی این دیپلماسی نمود.
3- رئیس جمهور ایران اسلامی با اشرافیتی که بر توانمندی‌ها‌ی سیاسی، نظامی، علمی، اقتصادی و ژئوپولتیک کشور خود دارد، این پتانسیل‌ها‌ را هیچگاه کوچک نشمرد و با بیان موفقیت‌ها‌ی ایران در عرصه‌ها‌ی متفاوت ضمن برانگیختن غرور ملی در بین مردم، مخالفان کشور را نیز وادار کرد، موازنه مذاکره و دیپلماسی را به گونه ای دیگر ببینند و توانمندی‌ها‌ی کوچک شمرده از سوی مسئولین گذشته داخلی را، با عزت به عنوان نقاط قدرت ایران در تحولات مدنظر قرار دهند.
4- از مهمترین ظرفیت‌ها‌ی انقلاب اسلامی، هواداری بسیاری از ملت‌ها‌ی جهان بخصوص مردم کشورهای اسلامی از این انقلاب بود، مدت‌ها‌ بود این پتانسیل مهم و تأثیرگذار به دلیل ضعف موضع گیری و عدم اقدام اصولی در دستگاه سیاست خارجی، بسیار کمرنگ شده بود، احمدی نژاد و دستگاه دیپلماسی وی در راستای یک انفجار رسانه ای و خلق رویکردهای شک آور، با اتخاذ تصمیمات و اقدامات انقلابی، یکبار دیگر امیدواری را در دل ملت‌ها‌ی اسلامی زنده نمود به گونه ای که اینک محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران از محبوب ترین و پرطرفدارترین چهره‌ها‌ی جهان اسلام و ملت‌ها‌ی اسلامی است، جدای از اینکه در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین هم رئیس جمهور ایران از مقبولیت بالایی برخوردار است. این فشار افکار عمومی و انعکاس رسانه ای این پیام، از مانورهای قدرت و نفوذ جمهوری اسلامی حکایت دارد و باز هم عامل مؤثر و هراس انگیزی برای غربی‌ها‌ گردید.
5- اما آنچه که دکتر احمدی نژاد در سیاست خارجی خود با هوشمندی و درایت تمام به کاربرد تغییر یک رویکرد سیاسی از نوعی انفعال و عقب نشینی به سیاستی فعال و تهاجمی بوده است. احمدی نژاد با خلق پرسش‌ها‌یی مهم درباره مسأله هولوکاست و ماهیت رژیم صهیونیستی، مسأله حقوق بشر در غرب، ساختار و ماهیت سازمان ملل و شورای امنیت، افکار عمومی دنیا را متوجه نگاه جمهوری اسلامی نمود و در این راستا فرصت هر نوع اتهام و تهمت پراکنی از سوی غربیها نسبت به جمهوری اسلامی را گرفت.
نامه دکتر احمدی نژاد به همتای آمریکایی اش و بیان پرسش‌ها‌یی درباره اوضاع امنیتی دنیا و خطری که سیاست‌ها‌ی آمریکا برای صلح در دنیا و منطقه دارد از جمله ابتکارات ویژه و منحصر به فردی بود که آمریکائی‌ها‌ را به نوعی انفعال، عدم پاسخ و پراکنده گویی واداشت.
6- پرونده هسته ای ایران اینک در شرایط خوبی قرار دارد. سرانجام غربی‌ها‌ آخرین راه را پذیرش توان هسته ای ایران دیده اند و رئیس جمهور آمریکا نیز خطاب به ملت ایران از سر ناچاری توانمندی هسته ای ایران را ستود.
در یک سال گذشته، دستگاه دیپلماسی دولت نهم با فعال کردن مثلث شرق، غیرمتعهدها، کشورهای اسلامی، توانست اجماع جهانی اکثریت کشورهای دنیا را در حمایت از برنامه صلح آمیز هسته ای خود فراهم آورد و پرونده هسته ای ایران علی رغم ارسال آن به شورای امنیت، هنوز روی میز مذاکره سولانا و لاریجانی است و غربی‌ها‌ هم نتوانستند پیش شرطی برای مذاکرات قائل شوند.
اینها تنها بخشی از ابتکارات و خلاقیت‌ها‌ی دیپلماسی ایران بود که در دولت نهم به وقوع پیوست و گام‌ها‌ی مؤثرتر و تکامل بخش این دیپلماسی در پیش است و بی شک توانمندی دیپلماتیک ایران و درک این موقعیت از سوی دنیا، ایران را در جایگاه واقعی خود قرار می‏دهد.


انتهای پیام/ شناسه: 271 

آخرین مطالب:

» شخصيت علمي، فرهنگي علي عليه السلام

» ماوراء (1) زمینه پذیرش شیطان یا ملک

» ویژه نامه دهه کرامت

» هم حجره ای سلام

» آیت‌الله العظمی بروجردی؛ اسوه مرجعیت

» لطفا كسی به این سوالات امام صادق جواب دهد

» ویژه نامه شهادت امام جعفر صادق (ع)

» مدیر منطقه چهار حوزه‌های علمیه خواهران خبر داد:اشتغال به تحصیل 3500 طلبه خواهر

» آیت‌‌الله مصباح‌یزدی:نظریات اسلام بر تئوری‌های غربی برتری دارد

» پیمان طلاب جدیدالورود به حوزه علمیه با حضرت ولیعصر (عج)

» آیت‌الله العظمی سبحانی:حوزه باید پدر معنوی جامعه باشد

» توصیه‌های حضرت آیت‌الله مظاهری به طلّاب

» در جامعةالزهرا بررسی شد: پیامدهای استفاده از اینترنت

» مدیر مدرسه علمیه معصومیه :مدرسه معصومیه صحنی از حرم مطهر کریمه اهل بیت (ع) است

» جوان آنلاین:اقدامات شتابزده ممکن است جنبش سبز مردمی را از یکی از پرنفوذترین ارکان نظام تهی سازد.

صفحه نخست پست الكترونيك آرشيو مطالب تماس با ما

هفته سوم آبان 1388هفته دوم آبان 1388هفته اوّل آبان 1388هفته چهارم مهر 1388هفته دوم مهر 1388هفته اوّل مهر 1388آرشيو